Thema-artikelen‎ > ‎

Het Soefisme en de Vrijmetselarij

Geplaatst 5 feb. 2011 04:45 door Jeroen Ketelaars   [ 12 feb. 2011 08:11 bijgewerkt ]
Ter gelegenheid  van het 35-jarig bestaan van de vrijmetselaarsloge Branding is op 18 november 2010, in samenwerking met de vereniging Soefi-Contact Alkmaar, een lezing voor belangstellenden gegeven over ‘De Soefi-boodschap en de Vrijmetselarij’.

Vrijmetselarij betekent vrij-denken. Dus denken zonder je te laten leiden door opgelegde regels en patronen. Het betekent in deze weerbarstige wereld, zelf beslissen over de belangrijke zaken in je leven en dat op grond van weldoordachte overwegingen en onafhankelijk van de waan van alledag. Daar is niet alleen moed voor nodig maar ook een goed doordachte achtergrond en doordenking van geestelijke levensvragen zoals: Wie ben ik? Waarom ben ik hier? Wat is het doel van het leven? Wat wil ik? En waartoe leidt dit alles? Essentiële levensvragen in een tijd van toenemende polarisatie en crisis op het economisch, sociaal en geestelijk gebied.

Hiermee leren omgaan betekent een verandering van levenshouding. Dat is wat de vrijmetselarij gemeen heeft met het soefisme. Het soefisme heeft evenals de vrijmetselarij een methode om te zoeken naar waarheid en om een ander inzicht in het leven te verwerven. Dat gebeurt op leerzame en inspirerende bijeenkomsten die in een sfeer van verbondenheid openheid en innerlijke vrede tot stand brengt.

Het soefisme is een mystieke traditie die zijn oorsprong heeft in de vroege Islam. Een aanhanger van het soefisme heet een soefi, hoewel sommigen deze titel slechts wensen te gebruiken voor iemand die de doelen van het soefisme bereikt heeft. De soefi’s vormen mystieke broederschappen of zusterschappen.

Als religieuze beweging kenmerkt het soefisme zich als een wisselwerking van religieuze en spirituele invloeden. Eén precieze definitie van het soefisme is dan ook niet te geven.

Soefisten geloven dat de Koran en de strikte regels van de sharia uiterlijke regels zijn en dat er diverse stadia van (innerlijke) nabijheid tot God bestaan. Een van de symbolen die dit symboliseert is de roos. De doornen van de roos, die de roos beschermen, staan voor de regels van de sharia. De stam van de roos symboliseert het innerlijke pad, ook wel tariqa genoemd. De bladeren van de roos staan symbool voor marefa waarbij de soefi innerlijke kennis van God ervaart. De geur van de roos staat voor het ervaren van de werkelijkheid zoals deze is.

Een bijzondere beweging binnen het soefisme, is het soefisme zoals dit door Hazrat Inayat Khan naar Nederland gebracht werd. Zijn boodschap van harmonie liefde en schoonheid, beperkt zich niet tot één religie, maar omarmt alle wereldreligies. Tijdens erediensten worden zeven kaarsen ontstoken, één voor het hindoeïsme, één voor het boeddhisme, één voor het zoroastrisme, één voor het jodendom, één voor de christendom, één voor de islam en één voor allen die het licht van de waarheid in de duisternis van menselijke onwetendheid hebben hoog gehouden. Deze vorm van soefisme beoogt geen nieuwe religie te zijn, geen nieuwe dogma’s te vormen, maar beoogt eenheid tussen alle mensen en beoogt respect voor een ieders religie en cultuur.